Kinderen en logopedie

De eerste vormen van communicatie en contact maken zijn die tussen ouder(s) en kind. Het gaat om oogcontact maken, naar elkaar knikken en lachen. Geluiden uitlokken en gerust stellen. Voeding geven en ontvangen, zorgen en verzorgd worden. Door deze preverbale uitingen communiceren ouder en kind al heel veel in een vroeg stadium.

Later, als het kind ouder wordt, komen steeds meer verbale uitingen in plaats voor de non-verbale vormen van communicatie. Het kind gaat praten en voor ons is nu niet alleen een gesprekje mogelijk door middel van mimiek, oogcontact en lachen maar ook door woorden en soms korte zinnen te zeggen. Er is sprake van een meer talige interactie.

Meestal verloopt de spraak-/taalontwikkeling globaal op deze manier en staan we niet precies stil bij het hoe, wat en waarom het kind nou gaat praten. We weten bijv. dat voorlezen erg belangrijk is voor de ontwikkeling van een kind maar wat nou te doen als er zorgen zijn? Of als de overgang van non-verbale vormen van communicatie naar woorden niet soepel verloopt?